Dach w cynkowo-tytanową szachownicę

Ocena: 5
3891

Cynkowo-tytanowe płytki karo układane w szachownicę, karpiówki z blachy i stylizowane krzyże, pokrycie układane w celu uzyskania efektu trójwymiarowego: na bogato zdobionym dachu domu przemysłowca Nikołaja Igumnowa w Moskwie nie ma dwóch takich samych połaci. Cały dach został pieczołowicie odrestaurowany niemałym nakładem sił i środków.

Po ponad 100 latach Dom Igumnowa odzyskał swój blask. Rosyjscy blacharze na 430 m2 ułożyli blachę Rheinzink w różnej postaci

Dom Igumnowa znajduje się w dzielnicy Jakimanka, w sercu Moskwy. Dzisiaj mieści się w nim ambasada Francji. Po remoncie elewacji i kosztownej rekonstrukcji pokrycia z blachy cynkowej ten znajdujący się pod opieką konserwatora obiekt zalicza się dzisiaj do architektonicznych perełek miasta.

Ale nie zawsze tak było, imponujący budynek był mocno doświadczony przez wydarzenia, nie zawsze korzystne. W 1851 r. rodzina Igumnowów kupiła parcelę zabudowaną dwoma domami. W 1883 r. Nikołaj Wasilewicz Igumnow zlecił architektowi Nikołajowi Pozdiejewowi połączenie obu domów i przekształcenie całości w okazałą rezydencję. Prace rozpoczęto jeszcze w tym samym roku. Pięć lat później inwestorzy z architektem zdecydowali o zmianie projektu i o przebudowie budynku w stylu rosyjskim. Inspiracje architekt znalazł w Jarosławiu, jednym najstarszych miast środkowej Rosji. Na budowę sprowadzono kamienie z Holandii, fasadę obłożono kolorowymi ceramicznymi płytkami ze słynnej manufaktury Kuźniecowa, a dach pokryto blachą cynkową.

Dachy czterospadowe pokryto płytkami karo o różnych kształtach, natomiast połacie dwuspadowe blachą na rąbek stojący

W 1893 r. Dom Igumnowa zajaśniał nowym blaskiem, ale jego wygląd był mocno krytykowany przez mieszkańców. Po rewolucji październikowej w 1917 r. obiekt stał się własnością państwową. Początkowo urządzono w nim mieszkania komunalne. Od 1926 r. miały w nim siedzibę różne instytuty medyczne, a od 1938 należał do rządu francuskiego i służył celom dyplomatycznym. Ambasadą francuską stał się w roku 1979. Mimo że przeprowadzono wówczas pewne prace budowlane, to budowla była w kiepskim stanie. Ale prawdziwy remont rosyjskie władze zajmujące się rządowymi budynkami używanymi do celów dyplomatycznych rozpoczęły dopiero w roku 2007.

Rekonstrukcja w tradycyjnym rosyjskim stylu
Celem prac remontowych było przywrócenie – mocno krytykowanego 110 lat wcześniej – wyglądu w tradycyjnym rosyjskim stylu. Jako wzór do odrestaurowania dachu i przywrócenia ozdobnych elementów jak listwy na grzbietach i kalenicach, okien w lukarnach z konsolami i zdobnych szczytów oraz pysznych grzebieni posłużyły stare fotografie i jeszcze zachowane pokrycie cynkowe, które musiało zostać zachowane w trakcie remontu. Starą blachą pokryto niecałe 2000 m2 połaci dachowych i uformowano z niej wszystkie elementy dekoracyjne – kunsztowne proste i gięte listwy oraz zwieńczenia wież, szczyty okien w lukarnach, a także koronkowe zakończenia hełmów wież, wystających daszków i gzymsów. Na wszystkich pozostałych połaciach, ornamentach, kominach i wieżach zastosowano wstępnie patynowaną blachą Rheinzink w kolorze szaro-niebieskim, przeważnie w postaci płytek karo. Na połaciach o mniejszym pochyleniu projektanci przewidzieli blachę w arkuszach, układaną na podwójny rąbek stojący. Materiał został dostarczony do Moskwy w zwojach i arkuszach, gdzie był przez blacharzy przycinany i poddawany dalszej obróbce. Bogato zdobione ornamentowe wypełnienia były wycinane z arkuszy blachy przy użyciu techniki laserowej. Z powodu specyficznego kształtu i trójwymiarowego efektu każda z płytek karo była produkowana ręcznie na giętarkach, a następnie formowana ręcznymi szczypcami i lutowana.

Drobnowymiarowe elementy o specyficznie zaginanych krawędziach skutkują wrażeniem trójwymiarowości

Karo ręcznej roboty
Każda z płytek karo to element robiony niejako na indywidualne zamówienie, produkowany ręcznie i w kilku wersjach: kwadratowej, zaostrzonej i specjalnej, dodatkowo – w zależności od miejsca ułożenia – w różnych wymiarach.

Aby skierowane do dołu wierzchołki kwadratowych płytek wystawały ponad połać dachową, blacharze nadali im efektu trójwymiarowości. W tym celu dwie prostopadłe krawędzie były wyginane pod kątem prostym na wysokość ok. 10 mm, przy czym wysokość ta maleje do zera wraz ze zbliżaniem się do przeciwległego końca płytki. W ten sposób powstały trójkątne, ostro kończące się boczne płaszczyzny. Fugi powstające w miejscy stykania się wygiętych krawędzi były lutowane miękkim lutem i stabilizowane.

Również ostro zakończone płytki karo, układane na czterospadowych, „wieżopodobnych” dachach, były układane z efektem 3D. Dużej zręczności wymagało wytwarzanie płytek specjalnych, posiadających formę stylizowanego krzyża. Blacharze uzyskiwali ten kształt, dokonując równoległych nacięć w odpowiednich miejscach, następnie zaginając blachę do dołu i łącząc zagięcia przylutowywanymi paskami blachy.

Na innych połaciach znajdują się płytki w formie karpiówek o okrągłym wykroju. Charakterystyczną cechą nowych płytek jest dodatkowy boczny zakład, dzięki któremu elementy zahaczają o siebie nawzajem i stabilizują się.

Efekt szachownicy uzyskano dzięki użyciu blachy o dwóch różnych powłokach powierzchniowych

Wentylowana konstrukcja
Pokrycie dachu płytkami karo i blachą na podwójny rąbek stojący wykonano na konstrukcji wentylowanej o następującym układzie warstw (od zewnątrz do wewnątrz):

  • zachowana drewniana więźba z częściowo odrestaurowanymi okrągłymi krokwiami (? 150 mm),
  • szalunek z desek drewnianych 150 x 50 mm, na których bezpośrednio układano karo lub arkusze blachy na rąbek,
  • na połaciach po pochyleniu ≤ 25° (szczególnie pod płytkami karo) zastosowano bitumiczną papę polimeryzowaną  z mata strukturalną.

Płytki i blacha na rąbek do podłoża zostały przymocowane odpowiednimi haftrami.

Wszystkie te zdobienie są wykonane z blachy Rheinzink

Szachownica w 3D
Wykonawca w mistrzowski sposób poradził sobie z wyzwaniem, jakim była renowacja i ułożenie nowego pokrycia na dachu. Nie tylko prawidłowo poradził sobie z wszelkimi zagadnieniami technicznymi, ale dodatkowo zademonstrował finezję, układając płytki karo w szachownicę. Tworzą ją układane przemiennie elementy w kolorze szaroniebieskim i łupkowym szarym. Do tego dochodzi efekt trójwymiarowości.

Płasko pochylone połacie pokryto tytancynkiem w kolorze szaroniebieskim, który wykorzystano również do wykonania zdobień i specjalnych płytek karo w różnych kształtach i rozmiarach.

Pokrycie na niewielkich połaciach pozostawiono, ponieważ było ono w dobrym stanie. Niemniej jednak ok. 90% dachu trzeba było pokryć na nowo.

Jeszcze innym utrudnieniem były liczne przejścia z elementów dekoracyjnych na techniczne oraz prace ściśle według harmonogramu narzuconego przez inwestorów.

Przykłady różnych form płytek karo

Goście z całego świata
Rosyjscy blacharze z moskiewskiej firmy OOO „Faber” zrekonstruowali unikalny, kunsztowny dach z trudnymi do wykonania detalami. Renowacja dachu w  połączeniu z udaną restauracją elewacji sprawiła, że cenny pod względem historycznym i po prostu ładny obiekt stał się miejscem przyciągającym mieszkańców Moskwy i turystów. Raz w roku francuska ambasada otwiera swoje bramy dla wszystkich zainteresowanych – Dom Igumnowa można zwiedzać w Międzynarodowym Dniu Muzeów.

 

Rheinzink Polska

Źródło: Dachy, nr 9 (213) 2017

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

Artykuły ekspertów

- Reklama -

Polecane firmy

Dachy - krok po kroku

Polecamy