Ciepłe i bezpieczne poddasze użytkowe - jak poprawnie projektować dach skośny?

Ocena: 5
2316

Dachy skośne to newralgiczne elementy budynku, gdyż wymagają spełnienia całego szeregu wymagań projektowych. Przyjrzyjmy się kilku z nim – bezpieczeństwu konstrukcji, odpowiednim warunkom higienicznym i zdrowotnych, a także oszczędności energii oraz właściwej izolacyjności cieplnej przegród.

Górna część budynku to miejsce, gdzie panuje nadciśnienie powietrza. Widać to szczególnie w warunkach dużej różnicy temperatur między zewnętrzną i wewnętrzną stroną dachu, dochodzącej w zimie do 40°C, a także przy dużych dobowych różnicach temperatur wiosną i jesienią. Aby uniknąć szkód wywołanych przepływem wilgoci, wewnętrzne powierzchnie dachu lub stropodachu skośnego, a zwłaszcza miejsca styku owych konstrukcji ze stropami i ścianami, należy szczelnie ze sobą łączyć i zabezpieczać przed kondensacją pary wodnej, która sprzyja rozwojowi grzybów i pleśni. Zgodnie z normą PN-EN ISO 13788 (4), dla przegród zewnętrznych oraz węzłów konstrukcyjnych współczynnik temperaturowy fRsi powinien być mniejszy lub równy współczynnikowi krytycznemu fRsi. Wymaganą wartość krytyczną współczynnika temperaturowego fRsi w pomieszczeniach ogrzewanych do temperatury co najmniej 20°C w budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej określa się według polskiej normy przy założeniu, że średnia miesięczna wartość wilgotności względnej powietrza wewnętrznego jest równa 50%. Dopuszcza się przy tym przyjmowanie wymaganej wartości tego współczynnika równej 0,72. W praktyce krytyczna wilgotność względna nie może przekraczać 80% – w ogólnym przypadku dachu izolowanego wełną kamienną ilość wykroplonej rosy nie powinna zatem przekraczać 0,5 kg/m2.

Izolacja termiczna
Przez dachy skośne ucieka aż do 30% energii pochodzącej z systemów grzewczych. Zgodnie z aktualnymi Warunkami Technicznymi, wymagania dla budynków w zakresie izolacyjności termicznej dachów i stropodachów uważa się za spełnione, jeżeli współczynnik przenikania ciepła Umax ≤ 0,20 (W/m2K). Ze względu na progresywny charakter obowiązujących przepisów, już za pół roku dopuszczalna wartość spadnie do 0,18 (W/m2K), a docelowo w 2021 r. – do 0,15 (W/m2K). Ze względu na rosnące wymagania energooszczędności niezbędne jest zastosowanie izolacji, która z jednej strony zapewni niską przewodnością cieplną, a z drugiej, odpowiednio zabezpieczy elementy więźby dachowej, gdzie tworzą się największe mostki termiczne. Najlepiej sprawdzają się tu sprężyste płyty z wełny kamiennej o niskiej gęstości oraz zaburzonej strukturze włókien. Taka izolacja łatwo wpasowuje się pomiędzy drewniane elementy konstrukcji i wypełnia puste przestrzenie skuteczniej, niż sztywne płyty piankowe. Za optymalną, uzasadnioną ekonomicznie grubość izolacji dla poddasza przyjmuje się 30 cm w dwóch warstwach – podpowiada Adam Buszko, ekspert techniczny firmy Paroc – Wykorzystując płyty o niskiej przewodności cieplnej rzędu ?D = 0,034 W/mK, tak jak w przypadku Paroc UNS 34, możemy zaoszczędzić na grubości izolacji – podsumowuje.

Paroc Polska

Źródło: Dachy, nr 7 (199) 2016

 

 

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ: